Op dinsdag 15 maart hebben we, voordat we naar Dumaguete gingen, om elf uur nog een duik gemaakt. Deze duik heb ik in mijn logboek beschreven als een "hello en goodbye" duik want er stond een sterke stroming. Elke keer als er wat te zien viel was ik er al weer voorbij en ik had geen zin om terug te zwemmen. Ik had het dus niet zo naar mijn zin en zelf Elza vond het niet echt leuk.
Na de lunch zijn we naar de hoofdstraat gelopen en nog geen twee minuten later stopte er al toeterend een busje dat ons naar Dumaguete ging brengen. Voor dertien pesos (26 eurocent) brengen ze je naar de stad. Als je eruit wil dat tik je met een muntje tegen de binnenkant van de bus en reken je het enorme bedrag af bij de chauffeur.
Na twintig minuten kwamen we aan in Dumaguete en brachten we als eerste een bezoek aan het nieuwe winkelcentrum van Robinsons. Dit twee verdiepingen grote winkelcentrum heeft vele prachtige winkels met diverse merkkleding, schoenen en tassen. Ook is er een Department Store wat te vergelijken is met de grote warenhuizen in Nederland.
In het internetcafé hebben we toen de eerste berichtjes vanuit Negros op de Reisblog gezet. Daarna na even wat inkopen gedaan in een grote supermarkt om vervolgens met een tricycle naar het centrum te gaan. Dit is een omgebouwd brommer met zijspan en plek voor twee grote Europeanen plus vier kleine Filipijners, maar we zagen ze ook met acht personen door de stad crossen of helemaal volgestouwd met goederen en passagiers.
Dumaguete is niet een echte toeristenplaats. Het is behoorlijk chaotisch en de armoede straalt er vanaf. Dit staat dus in schril contrast met het super de luxe winkelcentrum. Het park in het hartje van de stad is leuk om even rustig te gaan zitten en om je heen te kijken. Mannen zijn er aan het dammen en schaken en aan de andere kant van het park staan jongens in gehavende shirt en afgetrapte voetbalschoenen hard hun best te doen om in het nationale voetbalelftal te komen.
Meer informatie over Dumaguete
Aangezien de busjes voor de terugreis naar het resort in Dauin stampvol zaten zijn we met een tricycle terug gegaan. Na enige onderhandelen door Elza mochten we mee voor tweehonderd pesos. Het was weer een leuke dag hier in de Filipijnen.
Bekijk de foto's in onderstaande slideshow maar eens. Klik op 
om deze te bekijken in een volledig scherm.
Laatste reacties