Vrijdag 18 maart was een rustige dag waarbij we 's middags nog even naar het internet café in de Robinsons Mall in Dumaguete zijn gegaan om in te checken voor onze terugreis. Tevens een goede gelegenheid om nog wat berichtjes op de reisblog te plaatsen.
Bij terugkomst in het resort waren onze duikspullen al flink aan het drogen en heb ik nog even genoten van een goede massage.
Op zaterdag 19 maart hebben we rustig de koffers ingepakt en nog even heerlijk kunnen relaxen in het zwembad en de tuin van het Amontillado Resort. Daarna was het tijd om afscheid te nemen van iedereen en gingen we op weg naar het vliegveld van Dumaguete voor onze vlucht naar Manilla met Cebu Pacific Airways 
.
Cebu Pacific Airways is na Philippine Airlines de grootste luchtvaartmaatschappij van Filipijnen. Net als alle andere Filipijnse maatschappijen staat Cebu Pacific sinds 31 maart 2010 op de zwarte lijst van de Europese Unie.
Cebu Pacific is een point-to-point vervoerder. Dit betekent dat de passagier geen rechten kan claimen als er vertragingen ontstaan die gevolgen hebben voor een aansluitende vlucht. Bagage voor aansluitende vluchten kan niet doorgelabeld worden wat inhoud dat je de bagage zelf weer moet inchecken op de luchthaven waar de aansluitende vlucht gemaakt wordt. In de praktijk betekent dit dat je weer door de emigratie- en douanediensten moet gaan.
Op het kleine vliegveldje van Dumaquete kon je nog een laatste massage krijgen die werd uitgevoerd door een groep visueel gehandicapten.
De transfer op Manila was enorm chaotisch. De binnenlandse vluchten komen aan op de domestic luchthaven en onze vlucht naar Hong Kong met Cathay Pacific vertrok van Terminal 1. Één advies, neem meteen een taxi en maak geen gebruik van de shuttleservice want dat is maar één klein busje en wie het eerst komt… De rit gaat vervolgens door een gedeelte van Manila wat vreselijk druk kan zijn en wij zaten ook nog eens midden in de spits dus het duurde bijna een half uur om bij de terminal te komen.
Security check, het betalen van de vertrekbelasting (750 pesos pp), douaneformaliteiten (vergeet niet het vertrekformulier in te vullen) en weer een securitycheck waarbij mannen en vrouwen worden gescheiden zorgden voor een flink oponthoud.
Nog een tip: zorg dat je van te voren dat je bent ingecheckt want dat scheelt ook een hoop tijd want bij de incheck stond het zwart van de reizigers en bij de speciale balies voor het afgeven van bagage was het rustig. Nou ja rustig, op links en rechts rennende Cathay Pacific personeel over de transportband na.
Ondertussen hadden we nog 30 minuten over om bij de gate te komen en hebben we in die tijd ook nog wat souvenirs weten te scoren. Bij de gate was de chaos nog groter. In een veel te kleine wachtruimte stond iedereen te wachten om aan boord te gaan. Verstoken van enige informatie was de vertrektijd inmiddels al lang verstreken. Toen het boarden eindelijk was begonnen verliep ook dit niet echt soepel en met een hoog irritatiegehalte gingen wij en de andere passagiers aan boord.
Eenmaal aan boord ontstond er nog meer vertraging doordat er bagage uit het vliegtuig moest worden gehaald omdat er passagiers niet kwamen opdagen. Uiteindelijk vertrokken we met een uur vertraging richting Hong Kong.
Op Hong Kong hadden we nog anderhalf uur voor de aansluitende vlucht naar Amsterdam. Dan denk je dat je alles wel gehad hebt maar nee hoor, weer een uitgebreide securitycheck. Wat kan er in vredesnaam nu zijn gebeurd in de tussentijd. Ondertussen krijg je toch wel wat trek en wil je ook wel wat te drinken hebben. Helaas, alles op de luchthaven van Hong Kong is 's avonds laat dicht.
Het aan boord gaan van onze vlucht naar Amsterdam verliep vlotjes en na een lange vlucht over China en Siberië kwamen we op zondagmorgen 20 maart om 6.20 uur aan op Schiphol.
Laatste reacties